Weer enkele daagskes verder en weer wat ervaringen rijker. Het eerste probleem dat ik nu opgelost heb is dat van het vroege thuiskomen. De communicatie in mijn gebrekkig frans lag hierbij aan de oorzaak. Nu is alles uitgeklaard en kan ik doen en laten wat ik wil. Geen uur meer. Dit was nodig voor een eerste muziekale ontdekking van dit weekend, het optreden van een zekere Joe Kizy. Deze artiest is afkomstig uit deze streek maar slijt zijn dagen tegenwoordig in kinshasa. Zaterdagavond was hij terug in de stad voor een optreden in de betamax. Dat is de cinemazaal van 't stad. Op de affiches stond er dat de deuren opengingen om 15u30. Weet dan dat je dan best niet langsgaat want dan begint de soundcheck nog maar. Toen we er tegen een uur of 19u waren aangekomen was het voorprogramma net afgelopen en kon Joe Kizy eraan beginnen. De entree bedroeg 2500 frank congolais of 5 dollar. Dit zorgde ervoor dat een cinemazaal met een capaciteit van ongeveer 500 plaatsen maar voor een vierde gevuld zat. Dit kon niet beletten dat iedereen redelijk enthousiast was en klaar voor het optreden. De muziek was leuk maar de show die er hier bijhoort, de danspasjes en het imago is voor ons toch allemaal wat nieuw en anders. Hier is het ook toegelaten tijdens het optreden op het podium te gaan en wat geld aan de zanger te geven of gewoon naast de zanger te gaan poseren voor een foto. Dit leverde ,voor mij, enkele hilarische momenten op. Zo ben ik door de manager meegenomen op het podium voor een mooie foto. Maar het was een toffe ervaring om zo'n concert bij te wonen. Wat ook opvalt is dat er een opvallende meerderheid aan mannen aanwezig waren. De enkele vrouwen in de zaal waren ofwel al wat ouder ofwel onder begeleiden van een man.
de dag nadien ben ik bij een van zijn managers langsgeweest in het hotel om nog eens wat over muziek te praten en heb dan ook een cd van Joe Kizy ontvangen. Zeker allemaal eens komen luisteren als ik terug ben.
Zaterdag voor het optreden heb ik samen met cesar (KIRO verantwoordelijke) en zijn kinderen een bezoekje aan de lokale zoo gebracht. Wat voor ons doodnormaal lijkt is voor hen een superervaring geweest. Die kleine mannen hadden nog nooit een aap of krokodil gezien. Wat voor mij anders was, was de minimale beveiliging. We konden bijna alle dieren aanraken. Dat er hier niet meer ongevallen gebeuren. Ik kon gewoon bijna pootje baden bij de kroko's
Zondagvoormiddag ben ik naar de KIROactiviteiten in quartier Ruashi geweest. Want met het parochiaal koor gaan we proberen eens CD op te nemen met KIRO liedjes in het swahili om deze uit te wisselen met de belgische. Twas plezant maar we zullen dringend toch eens concrete afspraken op papier gaan zetten, anders zal het in het honderd lopen. Maar toch zijn deze Kiro ervaringen zijn steeds weer opnieuw enorm leuk. Vooral omdat iedereen zo enthousiast is en ik ook overal zo welgekomen ben. De gastvrijheid is hier ook onvoorstelbaar. steeds weer ben ik overdonderd door deze onvoorwaardelijke verwelkomingen.
De namiddag was wat lazy. We hebben afscheid genomen van Tine. Zij vertrekt vandaag terug naar belgië en dus zijn we samen iets gaan eten en gaan drinken (belangrijk bij deze temperaturen). Twas vlug donker op die manier. Maar twas een plezant weekend.
Straks heb ik nog twee muzikale afspraken en mijn agenda begint voor deze week ook goed vol te geraken. Al deze muzikale ervaringen zijn enorm plezant en leerrijk. Ik heb het hier echt wel naar mijn zin. groeten ward.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Dag Ward
Die muzikale trein is een TGV aan het worden. Doe zo voort en maak er een reuze happening van. Hou een paar plaatsjes vrij, liefst op de eerste rij. Van een fotosessie, daar spreken we niet over! Graag wou ik eens weten hoe je die CD opname zal realiseren. Is daar het nodige materiaal voorhanden?? Dit wordt zeker het KIRO evenement van het jaar, ben benieuwd. Dat je een drukke agenda krijgt des te beter, hou hem maar goed bij, want kennen we ons Wardje of niet?? Nog veel muziek bij het werk, doe zo voort. Met vele groeten van het thuisfront Nazareth.
Hey Ward,
Hier in de wasstraat zitten we ondertussen dicht bij de stoof en zoeken we wel eens de warmte op van ronkende computer ;-) (nerd-mode on: ik had die vorige niet mogen wegdoen, mijn nieuwe computer levert minder warmte)
Intermezzo
Nou ja, blijkbaar moeten computer programmeurs nog leren posten: ik was een beetje te snel om posten waardoor mijn niet volledige reactie op het internet stond. En blijkt dat na verwijdering er nog een stukje blijft hangen op jouw blogger. Anyway, nu weet ik dat een preview wel handig kan zijn.
Eigenlijk moet ik bekennen dat ik jouw avonturen niet echt in de gaten heb gehouden. Bij deze ga ik wel de feed aan mijn nieuwslezer doorgeven (lappes, ik betrap mezelf alweer eens op nerdmode) want een beetje extra warmte kan altijd wel deugd doen. Het is fijn om te lezen dat je er goed gaat en dat doet deugd voor mensen hier in dat apelandje zonder regering.
Jouw zoo verhaal sprak me wel aan. Ik dacht dat ze gewoon een stuk oerwoud hadden omheind en dat je daar de beesten mocht gaan aaien. :-) Of zitten er dan in zo'n Afrikaanse zoo ook uitheemse beesten: pinguïns en vette koeien en ganzen met vetgemeste lever?
Ik kijk alvast uit naar het vervolg van je verhaal en ik probeer hier de straat ook nog wat verder op te warmen.
groetjes,
wim.
Een reactie posten