Wel blank niet gek

We zijn weeral enkele daagskes verder en weer kan ik enkele straffe stoten toevoegen aan mijn congolese avonturen. Maandag was wel een rustige dag. In de namiddag heb ik een gesprek gehad met de directeur van het culturele centrum hier en daarna ben ik een repetitie van een klassiek koor gaan bijwonen. Dit was weer totaal iets anders dan de doorsnee koren die ik tot nu toe gezien heb. Het is het eerste koor dat effectief met partituren oefent en echt wel klassieke liederen (ook wel religieus geinspireerd) brengt. Het enige probleem is dat geen enkele zanger of zangeres echt goed noten kan lezen. Dus degenen die het kunnen leren het aan degenen die het niet kunnen. En ze leggen de link tssn toonhoogte en noot. Maar als ik de naam van de noot vraag dan weten velen niet het verschil tssn de sol en de la. Maar ze zongen wel enorm goed. De verdienste van de jonge en erg gedreven dirigent. Eenen net zo actief en expressief als mijn dirigent bij vrank en vrij. Ik verstond zijn swahili humor niet altijd maar heb genoten van den repetitie.
Dinsdag hebben we het weer goed aangepakt. We waren op de hoogte dat Joe Kyzi, de artiest die we dit weekend gaan bekijken waren, ergens op hotel zat. Dus zijn we richting het hotel getrokken en raad eens wie daar aan het zwembad op een terrasje zat. Den Joe! Na een uurtje de kat uit de boom te kijken zijn we dan toch met hem in gesprek geraakt. Niet te lang maar twas wel plezant en zoals alle pubers sta ik ermee op de foto. Later op de middag ben ik weer naar een repetitie van john livingstone geweest. Die is helemaal anders verlopen dan vorige keer. Ook omdat de locatie anders was en de instrumenten niet voor handen. Ik had wel interesse om hem te engageren voor rock lubumbashi. Ware het niet dat hij zelf hierover begon en zo vriendelijk was zijn prijs te zeggen. Hij zal gedacht hebbendat ik een wandelend $- teken ben. Want hij vroeg bijna 10 maal de prijs die ze mij vermeld hebben. Ik heb eens vriendelijk gelachen en gezegd dat we nog wel eens zouden praten. Ik ga me hier niet teveel in 't zak laten zetten. Wel blank niet gek is mijn moto.
Woensdag heb ik de taxibusrit van mijn leven meegemaakt. Toen we op weg naar de stad in de file stonden is de chauffeur aan het babbelen geslagen en zo door zijn onoplettendheid in die voor ons zijn gat gebotst. Daarna moesten we door de tunnel onder de spoorweg en is hij op den bergop 5x stilgevallen. En starten deed hij niet met een sleutel, enkel op de Mcgyver manier door de draadjes tegen elkaar te houden en te starten. De gehele bus zat de chauffeur uit te lachen. Ik inclusief. In de namiddag mocht ik eens langsgaan op de l'ecole belge. De belgische school hier in 't stad. En als het een beetje meezit mag ik er ook een muzikale workshop gaan geven. Dat zou ik ook wel tof vinden. Kan ik al enkele dingen uitproberen voor als ik terug ben.
Ook de komende dagen is er weer vanalles gepland. Enkele muzikale afspraken, een trouw, de KIRO en natuurrlijk is dit alle sondergedompeld in een heerlijk congolees sausje.
Het beloofd wat te worden. Tot de volgende