Rock Lubumbashi zoekt sponsors.

Gisteren was het de eerste november. Dit wil zeggen dat mijn eerste maand in Lubumbashi er reeds op zit. Dat de tijd voorbij vliegt begin ik nu goed te begrijpen. Ik ben hier nu een maand en het is alsof ik nog maar net aangekomen ben. Ik heb ondertussen een goed zicht op de stad en weet al veel over de lokale gewoonten. Ook Met mijn muziekale kennis gaat het goed. Ik weet ondertussen al veel meer over de lokale helden en de muziekbeleving bij jongeren. Maar dat er bij dit alles altijd enkele culturele verschillen opduiken dat moet ik er maar bij nemen.
Mijn muzikaal project verloopt hier redelijk vlot. Een onderdeel hiervan is het organiseren van een Rock Lubumbashi. Samen met enkele geëngageerde mensen uit mijn partnerorganisatie (de Kiro) hebben we de voorbije week weer heel wat vorderingen gemaakt. We zijn begonnen met enkele sponsors te zoeken. En direct duiken de eerste grote verschillen met belgië op. In belgië stellen we sponsorpakketten samen en kan de sponsor kiezen hoeveel hij wil steunen. Hier vragen sponsors een volledige financiële raming van alle kosten. Aan de hand hiervan beslissen ze wat en hoeveel ze gaan sponoren. Een nieuw iets voor mij en ik mocht direct mijn geheel werkschema en planning omgooien. Nu ben ik vollop bezig een financiële raming voor de sponsors aan het maken en iedereen die zou optreden aan het aanspreken. T'is eens een andere manier van werken. Maar ik denk wel dat er veel mogelijk is. Zo ben ik gisteren langsgeweest bij het lokale-provinciale TV station om eens over publiciteit te praten. En er is een grote kans dat er ook iets uit de bus gaat komen. Dit zou een goede stap zijn. want de TV word hier veel bekeken en levert ook veel heruitzendingen op. Zo zenden ze per dag gemiddeld 5x hetzelfde programma uit. Maar ik ga niet te vlug van stapel lopen. Volgende week mag ik nog eens langsgaan om de puntjes op de I te zetten. Maar hoop doet leven en hier is alles mogelijk.
Deze week heb ik ook de eerste blokfluitles te Congo meegemaakt. Met dank aan de blokfuiten die ik meegekregen heb van van de familie Deblock is het leerlingen aantal met zowat 50% gestegen. Ik was mooi op tijd, de les begon om 15u. Samen met de lerares (Mado) hebben we zowat 50 minuten gewacht op de eerste en enige leerling die die dag kwam opdagen. En de les ging gewoon door op een bankje in openlucht. Na een kwartiertje waren de Sol, la en si aangeleerd en het huiswerk tegen de volgende les uitgedeeld. Want de lerares (die wel stipt was) stopte om 16u. Maar dat is normaal als alles vrijwillig gedaan word naast een drukke en veeleisende job. Ik denk dat het muziekonderwijs hier ook wel een steuntje in de rug kan gebruiken. Maar om daarover heb ik een gesprek aangevraagd met de consul van België. Deze heeft blijkbaar beloofd van dit wat te gaan ondersteunen. En ik zou hier dan ook graag het fijne van weten.
Dat alles vlug kan veranderen en plannen niet altijd door gaan is hier geen ongewoon iets. Normaal gezien was er voor dit weekend een driedaagse uitstap richting Kolwezi gepland. Maar omdat de chauffeur gisteren geveld lag met een aanval van malaria is alles in het water gevallen. Dit weekend word dus een redelijk rustig gegeven. Maar ook dit kan vlug veranderen. Er valt altijd wel wat te beleven in Lubumbashi. We zien wel wat het weekend zal brangen.