HIP-HOP t'is LUBUM HIPHOP

Wel nieuwsgierig zitten wachten hoe mijn weekend verlopen is. Geen probleem we zullen eens van start gaan.

Vrijdag 23 november.
Zoals alle andere vrijdagen ben ik ook vandaag zeer vroeg uit mijn bed gekropen. Aan het vroege morgenuur kan ik toch niet wennen. Zo zie je maar dat verschillende culturen verschillende gewoontes hebben. En je kan ze niet zomaar allemaal op een twee drie gewoon worden. Maar zoals altijd geeft ook deze dag de ochtendstond goud in de mond. Vol goed voornemens ben ik dus ook mijn vrijdag begonnen. Het enige waar ik me zowat een hele dag heb bezig gehouden is computerwerk voor mijn evenement, computerwerk waar tot op de dag van vandaag geen eind aan lijkt te komen. Over de middag zijn we met de Belgische Kiro crew eens uit gaan eten. Het was immers de laatste dag dat wij drieën hier samen zullen zijn. Sarah vertrekt op reis naar Kenia en als ze terug is dan zal lies al terug naar België zijn vertrokken. Vandaag heb ik het restaurant gekozen. Wie mijn blog leest of bekijkt heeft waarschijnlijk al van Mado gehoord. De blokfluitlerares. Wel in het dagelijks leven baat ze een restaurant uit in de industriële wijk en krijgt ze voornamelijk de arbeiders en goede eters over de vloer. En dat arbeiders ook hier goed kunnen eten hebben we geweten. Het was lekkere simpele kost maar ik zou er drie dagen mee kunnen overleven op een onbewoond eiland en een halve hongersnood uit de wereld kunnen helpen. Ik wil gewoon zeggen dat het echt wel grote porties waren; en de anderen zullen wel bevestigen. Maar het was wel enorm lekker. Daarmede was ook de helft van mijn middag voorbij en omstreeks 16uur zou goel, de jongste zoon uit mijn gastgezin, me komen halen om samen naar de eerste dag van Lubum hip hop te gaan. Lubum hip hop is zoals de naam het reeds verklapt een hip hop gebeuren dat dit jaar ook voor de eerste maal doorgaat. Deze vrijdag was het gratis en konden de jonge rappers en breakdancers hun kunnen tonen in echte battles. Elk een micro en 1 minuut. En de beste gaat door. De verliezer word weggejouwd door het publiek. Zo hoort dat bij een battle. Na een goede drie uur battelen en breakdancen heb ik het voor bekeken gehouden. Ik ben samen met Goel de mitchopo gaan degusteren om op die manier ook zijn verjaardag te vieren. Daarna huiswaarts om morgen fris aan de dag te kunnen beginnen. Want

Zaterdag 24 november.
Vandaag weeral vroeg uit de veren en richting de Kiro van Ruashi(buitenwijk van Lubumbashi) Om het lokale kiro koor te gaan oppikken. Deze hadden de voorbije twee maanden enorm veel geoefend om vandaag hun moment supreme te beleven. Opnames in de studio. De studio is eendoor de salesianen uitgeruste multimediakamer die uitstekend dienst doet. Toch zat ik op mijn ongemak want koren zijnn gewend vanui volle borst te zingen voor de hele kerk. In een studio levert dat fluitende micro’s op. Als bij wonder verliepen de opnames supervlot. En een half uurtje eerder dan voorzien konden we huiswaarts keren. Dezekeer heeft lies me vergezeld tot bij mij thuis. Ze had nog geen kennis gemaakt met mijn gastgezin en aangezien ze binnen drie weken vertrekt moest ze van mijn gastgezin zeker langskomen. Na enkele mango’s en een laat middagmaal (15h30) hebben we afgesproken om samen met jaen (congolese huisgenoot van lies) naar lubum hip hop dag 2 te gaan. We zijn er redeijk laat toegekomen en het was reeds vollop aan de gang. Maar we mochten dan ook direct naar binnen. We hadden uitnodigingen en gratis kaarten gekregen. We waren er nog geen 30 tal minuten toen mijn gsm begon te trillen. Niet veel later was de rendez-vous met Brahim een feit. Zo heb ik hem aan enkel lokale helden voorgesteld en aan een van de organisatoren. Hier had ik ze al voorbereid op de komst van een Belgische artiest. En direct was alles in kannen en kruiken. Na de hoofdact uit kinshasa, lexus legal, Was het dan ook tijd voor de surprise act van de avond. Brahim. Bij het betreden van de zaal reageerde het publiek nogal uiteenlopend. Enthousiast maar ook afwachtend. Maar toen brahim improviseerde op andermans muziek reageerden ze allen enthousiast. Ja dienen brahim kan zingen. Ook beatboxen en jammen met MC kaleh stond op het programma. En de surprise act van een klein kwartiertje kon op veel bijval rekenen. Zeker toen alles gedaan was hebben we nog een half uur met jan een alleman staan praten en iedere rapper die zichzelf respecteert moest zich gaan voorstellen. Ik had reeds enkele vrienden gemaakt in dit muziekaal wereldje maar nu kan het niet meer op. Als muzungu (blanke) val je al direct op. Maar als je dan ook nog eens interesse hebt ben je direct overal welkom. Die stoere rappers zijn zeer goede kerels. Ik ben blij dat ze me zo gemakkelijk aanvaarden.

Zondag 25 november.
Deze voormiddag heb ik het gezegde zondag rustdag letterlijk genomen. Lekker niets doen en wat langer blijven liggen in mijn bed. En als denk dat ik lag te dromen van brahim dan ben je verkeerd. Maar deze voormiddag heb ik nog lekker nagenoten van gisteren. Na het middag eten ben ik op bezoek geweest bij chef costa. Een marafiki dirigent die me uitgenodigd had bij hem thuis. Hij woont in wijk kenya. De drukste en hectische wijk van de stad. En zelfs op een rustige zondag loopt er enorm veel volk over straat. Maar dat de wijk iets armer is valt ook wel op. Toch ben ik vriendelijk en er gastvrij ontvangen. Al zijn vrienden die ik niet kende waren toevallig ook op bezoek. Om mij ook eens te zien. Dit was wel grappig. Na dit bezoek ben ik terug gekeerd naar Lubum hip hop dag drie. Dit vooral om RJ kanierra aan het werk te zien. Een artiest die ook op mij evenement op het programma staat. En dat ik goed gekozen heb dat wist ik van het eerste moment. Het kot stond op ontploffen. Hij was nog niet helemaal aangekondigd of de overvolle zaal scandeerde reeds zijn naam. En gedurende het gehele optreden werd er gedanst en geshaked. Iets wat wel moeilijk is als het concert doorgaat in een cinemazaal een iedereen de gehele tijd neerzit. Maar de sfeer zat erin. Maar van klimax naar anticlimax het hoeft niet te lang te duren. Kamikaz de volgende artiest daar hadden ze geen zin in en de gehele zaal zat als in koor twuende te roepen. Vrij vertaald kan ik vertrekt, ga maar naar huis en nog veel meergebruiken. Ze hadden er geen zin in. Iedereen zat te wachten op de zambiaanse hoofdact van de dag. En ook bij deze stond het kot op stelten. Lubum was echt wel hip en hop.