Dag iedereen, Ik ben nu reeds een viertal dagen in Lubumbashi. En ik kan me hier redelijk vlot aanpassen. De eerste dag was wel enorm lastig. Ik ben maandag om 5u opgestaan, heb een hele dag gereisd en gevlogen en ben uiteindelijk dinsdagmorgen rond 3u in bed gekropen. Nu logeer ik bij een belgische pater op een boerderij waar straatjongeren opgevangen worden en en stiel aangeleerd word. Dit ligt redelijk ver buiten Lubumbashi zelf. Begin volgende week zal ik verhuizen naar Quartier "Bel air" een buitenwijk van Lubumbashi. Hierdoor zal ik zelfstandiger kunnen werken. Nu ben ik nog altijd van iemand afhankelijk om naar het stad te geraken.
Mijn rock Lubumbashiproject heeft als partnerorganisatie de KIRO (chiro) Hierdoor ben ik reeds het nieuwe secretariaat(ze zijn net van lokatie verhuisd) gaan bezoeken en overal word ik enorm goed ontvangen. Ik ben wel de Muzungu en dat is swahili voor blanke. Overal waar ik kom heb ik veel bekijks want er lopen hier niet zoveel blanken rond. Maar ik ben wel niet de enige er zijn hier nog twee blanke meisjes die stage lopen binnen de KIRO. En er is momenteel ook een derde maar die is hier maar tijdelijk op bezoek. Zo komt het dus dat ik regelmatig met meerdere dames op stap ben. Sarah is hier reeds enkele maanden en een betere gids kan ik me niet voorstellen. Ze heeft me direct op sleeptouw genomen en nu reeds enkele dagen later doe ik al veel alleen. Ik neem de taxibus (later meer hierover) of ga in de stad op zoek naar dingen.
Mijn project moet nog echt van start gaan maar er zijn wel al enkele kleine nevendingen die een mooie aanvulling zijn. Zo gaan we een CD opnemen met de bekende KIRO liedjes van hier. En dat ze kunnen zingen dat hoef ik niet te zeggen. 'T zal een bestseller worden volgens mij.
Waar ik nog wat moet aan wennen zijn de warme namiddagen, smorgens en savond is het goed te doen maar tssn 11uen 16u is het hier toch wel warm. Maar als ik dan bedenk dat ik dit jaar toch nog wat zomer mag beleven (in belgië ist gene vetten geweest) dan hoor je mij niet klagen. Veel drinken is dus de boodschap en de pinten (Simba genaamd) zijn hier 73cl en ze kosten bijna niets. Leve Lubumbashi dus. Allez tot een volgende ik moet nu iets aan mijn uitdroging doen ;-)groeten ward
donderdag 4 oktober 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten